آفتاب یزد: روزگار احمدی نژاد، یادمان نرفته است – اخبار ورزشی و رزمی

روزنامه آفتاب یزد نوشت: «توهین به رئیس‌جمهور، توهین به مقامات دولتی، از این دست ترکیب واژه‌ها در دولت احمدی‌نژاد علیه رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران زیاد بود
او افزود: «با توجه به این که در جهان مدرن زندگی می کنیم و شهروندان مالیات و عوارض می پردازند و بالاتر از آن قدرت انتخاب مسئولان خود را دارند، رابطه دوسویه است و مردم و نمایندگان آنها در قالب رسانه‌ها باید منتقد و پیگیر باشند تا سطح و استاندارد زندگی ارتقا یابد اما آن چه مذموم است، ادبیاتی است که سراسر از توهین و افترا و سیاه نمایی و بدبین کردن مردم نسبت به مقامات است.»

اعتماد ملی توقیف شد. سرمایه لغو امتیاز شد. اینها بخش دیگری از اخبار بود که رسانه‌های نزدیک به محافظه‌کاران در حالی که قند در دلشان آب می‌شد، یکی بعد از دیگری تیتر می‌زدند. همشهری‌آنلاین در آذر ۹۲ چند ماه بعد از آن که احمدی‌نژاد و در واقع بهتر بگوییم اصولگرایان قدرت را واگذار کردند، نوشت:‌« ۴۶ نشریه در زمان رئیس‌جمهور قبل توقیف شده‌اند.»

روزگار غریبی بود. قلم به دست که می‌شدی، برای کلمه به کلمه‌ای که قرار بود درباره دولت بنویسی هزار و یک داستان را تصور می‌کردی و دست آخر پا پس می‌کشیدی. اندک بهانه ای کافی بود تا در ۸ سال مدیریت اصولگرایان کار را به جای باریک بکشاند. اما حالا در اپیزود دوم وضعیت فرق کرده است. حسن روحانی که با حمایت اصلاح‌طلبان قفل پاستور را شکست تا اصولگرایان راهی خانه شوند، همه چیز عوض شد. دولت آن چنان نقد می شود و گاهی ناسزا می شنود که گاه آدمی با خودش از این میزان ابراز بیان نسبت به دولت انگشت بر دهان می ماند!
او در پایان گفت: «حسن روحانی رئیس جمهور منتخب ۲۴ میلیون از مردم است همان گونه که دولت تلاش می کند در راستای وظایف خود به ۱۶میلیونی که به کاندیدای مقابل روحانی رای دادند نیز توجه کند و احترام سلایق آنها تا حد زیادی رعایت شود، رسانه‌های جناح مخالف نیز بهتر است به انتخاب اکثریت مردم احترام بگذارند و از این ادبیات توهین آمیز سیاسی دوری کنند.»

نماینده پیشین مجلس تصریح کرد: «این یک مشکل فرهنگی موجود در جامعه است که سیاستمداران افراطی بر این موضوع به دلیل منافع جناحی خود دامن می زنند.»

از سوی دیگر موضوع سعه صدر دولت روحانی مقابل منتقدانی که مرزهای انتقاد را درنوردیده و وارد تخریب و توهین شده اند موجب شد تا با سخنگوی حزب اعتدال و توسعه گفت‌وگو کنیم و از او درباره رویکرد رئیس دولت دوازدهم نسبت به منتقدان بپرسیم. غلامعلی دهقان گفت: «شهروندان می‌توانند نسبت به مسئولین دیدگاه‌های خود را منتقل کنند و همچنین از باب انتقادات اصولی همراه با پیشنهاداتی که دارند به بهبود شرایط کمک کنند.»

کیانوش راد در پایان افزود: «دولت فعلی نسبت به کارشکنی‌ها و حملات تندی که علیه اش انجام می شود سعه صدر خوبی نشان داده و برخوردی قابل قبول با منتقدان و جریان مخالف خود داشته است.»

اقلیت به دنبال تحمیل بر اکثریت

این فعال سیاسی خاطرنشان کرد: «اگر یک جریان یا فعال سیاسی برای جلب نظر مردم سخنان اثباتی و قابل قبولی داشته باشد، نیازی به پرخاشگری نیست. چنین رفتارهایی از موضع قدرت نیست بلکه از موضع ضعف اوست. امیدواریم با محور قرار دادن پذیرش یکدیگر و قبول آن که همه حقیقت در نزد یک فرد یا جناح نیست و همه می توانند نکات مثبت و منفی داشته باشند با نقد محترمانه و بیان کاستی‌ها با طرح درست مسائل به دنبال نتیجه گیری‌های اصولی باشند.»

یک فعال سیاسی اصلاح طلب به «آفتاب یزد» می گوید: «حق به جانب بودن از دو ویژگی و خصلت آدمی برمی‌خیزد. اگر فرد یا جریان سیاسی خود را حق مطلق بپندارد در واقع این وضعیت باعث می‌شود که هر جریانی را که روبه‌روی خود می‌بینند باطل و خطا خطاب کنند. در نتیجه چنین جریان سیاسی اصولا آمادگی تعامل و گفت‌وگو و شنیدن سخن دیگری را نخواهد داشت.»

البته فقط نزدیکان رئیس‌جمهور نبودند که مورد لطف آزادی بیان اصولگرایان قرار گرفته‌اند. همین چند روز پیش روزنامه‌ای دیگر نیز با همان تیتر درشت قشنگش رئیس‌جمهور را «فحاش» نامید. حالا هفته‌نامه ۹ دی به مدیرمسئولی حمید رسایی، دلواپس عضو مجلس نهم در مطلبی جدید درباره عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی تیتر زد: «وزیر مزخرف‌گو» هر چند مدیریت عباس آخوندی انتقادهای زیادی را برانگیخته و ما نیز در «آفتاب یزد» به چالش‌های اخیر بعد از بارش برف پرداختیم و استعفای آخوندی را برای خودش و دولت بهتر می‌دانیم اما چنین تیترهایی نشان از ماهیت آنهایی می‌دهد که دم از اخلاق و ارزش می‌زنند اما همیشه در قعر جدول ارزش‌های اخلاقی هستند. برای نشریه ۹ دی هم از قرار، آزادی بیان اولویت دارد. ما که آخر متوجه آزادی بیان تفسیر به رای شده این دوستان نشدیم.

روزنامه آفتاب یزد نوشت: «توهین به رئیس‌جمهور، توهین به مقامات دولتی، از این دست ترکیب واژه‌ها در دولت احمدی‌نژاد علیه رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران زیاد بود. شکایت‌هایی که کار را به دادگاه می‌کشاند و الی آخر… البته این همه ماجرا نبود. روزنامه بهار توقیف شد.

این فعال سیاسی تصریح کرد: «در دوران ریاست‌جمهوری روحانی می‌توان گفت در یک فضای بسط سیاسی وارد شده‌ایم، پس از یک دوره انقباض که در دوره مدیریت اصولگرایان به اوج رسید، قدر شناس باشیم و در راستای بهبود شرایط گام برداریم. مبادا روزی دوباره شرایطی ایجاد شود که افرادی با قوه قهریه و آمرانه تصمیم بگیرند.»

کیانوش راد در ادامه گفت: «مسئله دیگری که در بروز چنین خصلت‌هایی نقش خواهد داشت، نوعی خود کم بینی و ضعف در فرد یا جریانی است که چنین مواضعی را اتخاذ می کند. کسی که خود را ضعیف می داند تنها راه برای حفظ خود را حمله به دیگری می‌بیند و تنها با حمله به طرف مقابل موجودیت خود را می تواند اثبات کند.»

محمد کیانوش راد افزود:«در این شرایط است که هر آن چه طرف مقابل عنوان کند حتی اگر صحیح باشد آن را باطل فرض می‌کنند و وظیفه خود می‌دانند مقابل آن بایستند. این روحیه چنان گسترده می‌شود که ملاک تایید یا رد یک نظریه بستگی به طرف مقابل دارد.»

از قرار ساز و کار پیچیده‌ای دارد که دست کم ما از درک آن عاجز هستیم اما رسایی‌ها و الله‌کرم‌ها و … دست به نقد تئوریسین‌های آزادی بیان شده‌اند. وطن امروز هم در روزهای اخیر با اشاره به موضوع موسسات مالی و اعتباری و مشکلات آن تیتر زد:‌ «آقای رئیس‌جمهور پاسخگو باش» البته نگفت که همفکران آنها که چنین ساز و کاری را رقم زدند و با رشدی قارچ‌گونه بر سر هر خیابان چند موسسه مالی اعتباری ایجاد کردند تا با وسوسه مردم، پول بخشی از مردم را نوش جان کنند نباید پاسخ گو باشند و حالا باید دولت از بیت المال و سهم دیگر مردم پرداخت خسارت کند. گویی عادت کرده اند خراب کنند و فریاد بزنند چرا درست نمی کنید؟ چرا نمی سازید؟ چرا مشکلات را حل نمی کنید؟ در دولت قبل وقتی ساختار اجتماعی و اقتصادی کشور با اقدامات دولت مطلق‌شان همچون دومینو یکی یکی تخریب شد روزه سکوت گرفته بودند و کوچکترین انتقادها را تاب نمی‌آوردند. گویی همیشه حق با این بخش از اصولگرایان است. امروز دولت روحانی در برخی موارد ضعف دارد. پیش از هر چیز نیز مردمی که به او رای دادند در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های اصلاح طلبی که از او حمایت کردند روحانی را مورد انتقاد قرار داده اند. اصولگرایان و محافظه کاران مسیر باز است. توهین‌هایتان به راه باشد از دولت روحانی خیالتان راحت.

پرخاشگری از ضعف است نه قدرت

با این حال حق به جانب‌های مطلق که تاکنون بارها امتحان خود را پس داده اند و در پنج سال گذشته هرگاه در ترازوی مردم قرار گرفته اند جز دومینوی شکست چیز دیگری نصیب‌شان نشده، آیا از خواب بیدار می شوند
وقتی در دولت یازدهم نشریه «یالثارات الحسین (ع)» نشریه رسمی انصار حزب الله مطلب تند و البته توهین آمیزی را علیه شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس جمهوری منتشر کرد، از حسین الله‌کرم پرسیدند دلیل این کار شما چه بود؟ او گفت: «به خاطر آزادی بیان. ما بر اساس آزادی بیان اقدام به انتشار آن مطلب و دیدگاه کردیم. ما بر اساس آزادی بیان در نشریه خود به تحلیل موضوعی پرداختیم.»

بعید به نظر می رسد جریان حق به جانب محافظه‌کار از خواب خود خواسته، بیدار شوند. گروهی که بارها گفته اند چشم دیدن فضای مجازی را ندارند اما آنجا را تبدیل به آرشیوی از شدیدترین توهین‌ها به رئیس جمهور می کنند، گروهی که کوچک‌ترین انتقاد را برنمی‌تابند، گروهی که نشان داده‌اند از هر چیز، مطلق آن را می‌خواهند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *